جبران خلیل
ساعت ۱٠:٢٧ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٧/٧/٢۳  

مگر نه چیزی که امروز در تسلط توست ،ناچار روزی از دست تو خواهد رفت ؟

پس ، اکنون از ثروت خویش ببخش و بگذار فصل بخشش یکی از فصلهای

 درخشان زندگی تو باشد .

***

مبادا او که دارای اشتیاق و نیرویی فراوان است ،

به کم شوق طعنه زند که : “چرا تو تا این حد خمود و دیررسی؟!

.
زیرا ، ای سوته دل ! فرد صالح هرگز از عریان و لخت نمی پرسد ” لباست کو؟! ”

 و از بی پناه سوال نمی کند ” خانه ات کجاست ؟! ” .

***

 

مردم ! هشدار ! که زیبایی زندگانی ست ، آن زمان که پرده گشاید و چهره برنماید


لکن زندگی شمایید و حجاب خود ، شمایید .


زیبایی قامت بلند ابدیت است ، نگران منتهای خویش در زلال آینه .


اما صراحت آینه شمایید و نهایت جاودانه شمایید .