عکس العمل ادمها در مقابل .....
ساعت ۳:٠۱ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٧/۱٠/۱  

آدم ها در مقابل مورچه اى که توى لیوان آبشان مى افتد، برخوردهاى متفاوتى دارند. بعضى ها همین که چشمشان به مورچه مى افتد، مى گویند: «ا ... تو توى لیوان من چه کار مى کنى » و بعد مورچه شرا «له» مى کنند و بعد مورچه بى مورچه! به این مى گویند کمال خودخواهى. بعضى ها مى گویند، «راستش امروز واسه یه مورچه هم روز گرمى یه، تو هم که به کسى صدمه اى نمى زنى. همون جا باش و واسه خودت شنا کن.» به این مى گویند بردبارى. گروه سوم نه عصبانى مى شوند، نه بردبارى به خرج مى دهند، کمى شکر توى آب مى ریزند و مى روند. به این مى گویند عشق. 


یاد بگیریم که به خاطر عشق، عاشق شویم، غیر از این باشد، آدمیتمان را از دست مى دهیم. موقعى که براى آن مورچه شکر مى ریزید، چه چیزى را از دست مى دهید
شما به او شکر مى دهید، چون او به شکر احتیاج دارد. همین!
خیلى از آدم ها نمی توانند عاشق شوند واز همه چیز مى ترسند.و از همه زیبایى هایى که به خاطر ترس از دست مى دهند، محروم می مانند.