خلوص
ساعت ۳:٠۸ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٦/۱٠/۱۱  

مریم مقدس با عیسای نوزاد در آغوش اش، روی زمین آمد  تا از صومعه ای بازدید کند. راهبان خوشحال به صف ایستادند  تا به بانوی مقدس و عیسا مسیح ادای احترام کنند: یکی  از آنها شعر خواند، دیگری تصاویر زیبایی از کتاب مقدس را  نشان داد، راهب دیگری نام تمامی قدیسان را از بر خواند
در  انتهای صف، راهب فروتنی ایستاده بود که هرگز فرصت آموختن از  خردمندان دوران خود را نیافته بود. والدینش مردمی ساده بودند که  در سیرک سیار کار می کردند. وقتی نوبت به او رسید،  راهبان دیگر، هراسان از اینکه او به تصویری که از آن  صومعه ارائه کرده بودند، آسیب برساند، خواستند مراسم ادای احترام را  تمام کنند
اما او هم می خواست که عشقش را به مریم  باکره نشان بدهد. شرمگین، همچنان که نگاه سرزنش بار برادران دیگر  را احساس می کرد، چند پرتقال از جیبش بیرون آورد و  شروع کرد به پایین و بالا کردن آن ها... . همان  طور که در سیرک از والدینش آموخته بود، تردستی کرد
تنها آن  هنگام بود که عیسای نوزاد لبخند زد و با خوشحالی کف  زد. و مریم باکره بازوی خود را تنها به سوی آن  راهب فروتن گشود، و به او اجازه داد لختی فرزندش را  در آغوش گیرد
 
از کتاب مکتوب
نوشته پائولوکوئیلو